Afrodit Tapınağı, antik mimarlığın zarafetini yansıtan bir yapıdır. İnşa edildiği dönemdeki mimari anlayış, tapınağın hem estetik hem de işlevselliğini ortaya koymaktadır. Mermer malzeme kullanımı ve İon tarzının özellikleri, bu yapının özgünlüğünü artırmaktadır. Ayrıca, tapınak planı ve sütun düzeni, ziyaretçilerine hem görsel bir şölen sunmakta hem de dönemin mimari standartlarını yansıtmaktadır.

Afrodit Tapınağı'nın mimari özellikleri:

• İnşa Tarzı: Anadolu'ya özgü İon düzeninde, tamamen mermerden inşa edilmiştir.
• Planı: Pseudo-dipteros planlıdır; cella adı verilen tapınak odasının çevresinde geniş bir sütunlu düzen bulunur.
• Sütunlar: Kısa cephelerde sekiz, uzun cephelerde ise on üçer sütun yer alır. Sütun alt çapı 1,04 metre, sütunlar arası mesafe ise 2,96 metredir.
• Malzeme: Tapınağın yapımında yerel taş işçiliği ve geleneksel Helenistik formlar kullanılmıştır.
• Eklemeler: MS 1. yüzyılda dış sütun dizileri eklenmiş, MS 2. yüzyılda ise tapınağın etrafı gösterişli bir sütunlu avlu ile kapatılmıştır.
• Dönüşüm: MS 5. yüzyılın ortasında veya sonunda kilise haline getirilmiştir. Bu süreçte tapınağın cella duvarları sökülmüş, sütunlar yer değiştirmiş ve yapı doğu-batı doğrultusunda uzatılmıştır.