Alamut Kalesi, tarihin en gizemli ve etkili gruplarından biri olan Haşhaşilerin merkezi olarak bilinir. 11. yüzyılda Hasan Sabbah liderliğinde şekillenen bu topluluk, dağların zirvesinde kendine özgü bir yaşam tarzı geliştirmiştir. Stratejik suikastlar ve derin ideolojik inançlarla donanmış olan Haşhaşiler, hem düşmanlarıyla hem de dönemin siyasi yapısıyla zorlu bir mücadele içinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Yaşamları, efsanelerle ve mistik unsurlarla dolu bir dünyada geçmiştir.

Haşhaşiler, Alamut Kalesi'nde şu şekilde yaşamıştır:

• Konum: Alamut Kalesi, İran’ın kuzey taraflarında yer alan Kazvin’deki Elbruz Dağları’nda, sarp bir kayalığın tepesinde bulunuyordu.
• Liderlik: Kale, 1090 yılından itibaren Haşhaşiler'in lideri Hasan Sabbah tarafından yönetilmiştir.
• Strateji: Haşhaşiler, suikastlara dayanan bir askeri strateji geliştirmiştir.
• İdeoloji: Topluluk, ideolojik olarak dönemin Sünni siyasi ve dini çevrelerini düşman olarak görmüştür.
• İsim Kökeni: İddialara göre, suikastlardan önce içtikleri haşhaştan isimlerini almışlardır.
• Faaliyetler: Haşhaşiler, Büyük Selçuklu Devleti zamanında terör estirip, birçok üst düzey devlet adamını ve Abbasi soyunu öldürmüştür.
• Yaşam Koşulları: Kale içindeki yaşam, cennet bahçeleri ve afyon-haşhaş kullanımı ile ilişkilendirilen efsanelerle de anılmıştır.

1256 yılında, Moğol Hükümdarı Hülâgû'nün komutasındaki Moğol ordusu tarafından kale ele geçirilmiş ve içindeki neredeyse tüm Haşhaşiler öldürülmüştür.